3.20.2010

Sartre en Camus / Theater EA



In opdracht van Theater EA van regisseur Tarkan Köroğlu schreef ik dit toneelstuk dat in Maart gespeeld wordt in verschillende theaters.

In 2010 vindt een aantal onwaarschijnlijke ontmoetingen plaats. Mythische en historische figuren gaan met elkaar in gesprek, verworven opvattingen worden op scherp gezet. Elke ontmoeting verkent de zoektocht van de mens naar houvast in een onzeker bestaan. Waaraan kan hij troost ontlenen? Geloof? Idealen? Liefde? En hoe verhoudt hij zich tot die ander, als eenzaamheid geen optie is?


ThEAter EA speelt een serie van zes korte voorstellingen onder de titel OP HOOP VAN TROOST. Per maand zijn er twee voorstellingen te zien, waarin één aspect van het overkoepelende thema wordt belicht.

Een van de ontmoetingen die zal plaatsvinden is die tussen Sartre en Camus, na hun dood....
De gebrouilleerde filosofen Albert Camus en Jean Paul Sartre, ontmoeten elkaar na de dood in het hiernamaals, dat verdacht veel lijkt op het decor van ´Huis Clos´, een toneelstuk van Sartre. Even later voegt Maryam, die zojuist een aanslag heeft gepleegd, zich bij hen. Hun tegengestelde idealen en opvattingen brengen hen in conflict. Langzaam rijst het besef dat zij weleens tot in de eeuwigheid tot elkaar gedoemd zouden kunnen zijn.


Jean-Paul Sartre (1905-1980) behoort tot de meest gelezen en becommentarieerde filosofen van de twintigste eeuw. Hij schreef toneelstukken, romans, filosofiewerken en was actief als politiekactivist. Zijn naam is onlosmakelijk verbonden met het existentialisme dat vanaf eind jaren ’40 tot in de jaren zestig een grote invloed uitoefende.
Hij vestigde zijn hoop in het communisme totdat in 1956 de Sovjetunie de Hongaarse opstand met geweld neersloeg. Albert Camus (1913-1960) werd geboren in Algerije, waar hij onder armoedige omstandigheden opgroeide. Hij zou een van de meest invloedrijke Franstalige ongebonden intellectuelen van zijn tijd worden. Aanvankelijk was hij communist, maar keerde zich daar tot grote ergernis van Sartre van af. Het was de reden tot een ruzie die breed in de wereldpers werd uitgemeten.

Tijdens de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog (1954-1962) probeerde Camus te bemiddelen tussen Algerije en Frankrijk—tevergeefs. Sartre koos openlijk de kant voor de Algerijnse onafhankelijkheidsstrijders die terrorisme als wapen inzetten tegen het Franse leger. Camus hoopte op een verzoening tussen de strijdende partijen, waarbij Algerije op harmonieuze manier Frans zou blijven. Sartre geloofde in de strijd, vond dat Frankrijk met het inzetten van martelingen alle krediet had verloren en drong aan op de dekolonisatie van Algerije. De strijd van de FLN wordt vaak beschouwd als de eerste moderne vorm van terrorisme. Albert Camus ontving in 1957 de Nobelprijs voor literatuur. In 1964 zou Sartre de Nobelprijs weigeren.
Het toneelstuk van vanavond neemt het gegeven van een van Sartre's eigen toneelstukken over: Huis Clos (met gesloten deuren) waarin mensen elkaar ontmoeten nadat ze zijn gestorven. Maar nu is het Sartre zelf die zijn rivaal Camus, die op 4 januari 1960 door een auto-ongeluk om het leven kwam, ontmoet. Myriam, die we eerder ontmoetten in het eerste deel van Op Hoop van Troost voegt zich bij hen.




meer informatie: theater EA